در حال بارگذاری ...
    • مدیریت سایت

      • : پاسخ به سوالی درباره حفظ حجاب در شرایط اضطرار در خارج از کشور (کلیک کنید)
        در مسائل فقهی، هر شخص مقلد، از فتوای مرجع خود پیروی می کند، ولی در این مسأله که باب بحث و گفت و گو در آن گشوده شده، با توجه به این که «اضطرار می تواند حکم به حرمت را به عنوان ثانوی بردارد» این نکات به نظر می رسد:
        الف) اضطرار درباره احکامی که از نماد ها و شعائر اسلامی تلقی می شود به سهولت و راحتی حکومت پیدا نمی کند.
        ب) تحصیل مراتب عالی دانش، هرچند ضرورت است، ولی این ضرورت از قبیل واجب کفایی است، لذا در شرایطی که افراد کافی در مناطق دیگر می توانند با رعایت حجاب به وظیفه علمی خود اقدام کنند، توجیهی برای رفع حجاب وجود ندارد.
        ج) تشخیص اضطرار در امور فردی با خود مکلف است، ولی در امور اجتماعی نیاز به درک صحیح مسائل عمومی دارد که برعهده کارشناسان است و بهرحال از قلمرو فتوی خارج است.
        د) اهمیت رعایت مسائل دینی اقتضا می کند که مسلمان حتی الامکان تسلیم نقض آن نگردد و در صورت خوف بر ایمان خویش، به هجرت مبادرت نماید.
        هـ) هرچند عنوان اضطرار در این موضوع با محدودیت هایی همراه است که چه بسا احراز آن دشوار می شود ولی چنانچه بانوی مسلمان در ترک تحصیل به لحاظ معیشت مادی و یا وضع روحی با (حرج) مواجه می شود، می تواند به اقتضای آن عمل نماید. و البته این حرج جنبه شخصی دارد.
      • نفوذ، تهدید یا واقعیت؟: سوال: این روزها در رسانه خطر «نفوذ»، فراوان مطرح می شود، شما نمی خواهید در این باره مطلب یا مقاله ای ارائه کنید، آیا واقعا چنین خطری را جدی می دانید؟
        پاسخ: در یک سایت که رویکرد فکری و علمی دارد، نیازی به پرداختن به مسائل سیاسی جاری وجود ندارد. ولی توصیه بنده به شما و دیگران این است که برای درک درست و واقعی خطر «نفوذ» در نظام اسلامی و برای شناخت نفوذی ها و عملکرد آن ها و برای پی بردن به پایگاه های نفوذی ها، به کتاب «صحیفه امام» از امام خمینی مراجعه کنید تا معلوم شود که نفوذی ها اختصاص به یک گروه ندارند و تا بدانید که آن ها در کجا ها رخنه می کنند و از چه شیوه هایی استفاده می کنند:
        مثلا در آن جا بخوانید که از نظر امام، نفوذی ها کسانی هستند که خودسرانه افراد را مورد هجوم قرار داده یا بازداشت می کنند و هرکاری می خواهند می کنند، هرکه را بد بدانند، می ریزند منزلش را بازرسی می کنند و همه این کارها را هم به اسم اسلام انجام می دهند: «اشخاصی که نفوذ کرده اند در همه جا به اسم اسلام» (صحیفه امام، ج11، ص314) لذا حضرت امام، به «پاسداران» متذکر شدند که ممکن است، افردی خیانتکار در بین شما پاسداران عزیز، نفوذ کرده باشند...(ج12، ص442) و بار دیگر در سخنرانی برای فرماندهان سپاه می گویند: یکی از مسائل مهم این است که گاهی در بین همین پاسداران انقلاب که من اینها را بسیار دوست دارم... گاهی در بینشان، اشخاصی نفوذ می کنند» و امام در ادامه مشخصات این نفوذی ها را هم اعلام می کنند: «می روند خودشان، حالا تشخیص دادند که آنجا فلان آدم، بد آدمی است می روند می گیرند، ...این طور چیزها باید جدا جلویش گرفته بشود که پاسدار، بدون امر دادستان کل، بدون امر عدلیه نتواند دخالت کند در امور» (ج13، ص43)
        پس نفوذی ها، فقط در احزاب و گروه های سیاسی و یا در دانشگاه ها رخنه نمی کنند، بلکه آن ها برای آسیب زدن به نظام به نفوذ در نهاد های حساس حکومت، طمع بیشتری دارند، چه اینکه خطر یک نفوذی در این نهاد ها، با خطر یک نفوذی در روزنامه ای، قابل قیاس نیست.
        نمونه دیگر از حساسیت حضرت امام، را در حکم تنفیذ ریاست جمهوری سال 1366 می توان دید که موضوع نفوذ در «مقامات مؤثر» را مطرح کردند و هشدار دادند که «رؤسای قوای سه گانه بیشتر مورد هدف هستند»(ج19، ص371)
        در مقابل این هشدار ها و اعلام خطر ها، مواردی وجود دارد که حضرت امام به مؤثر واقع شدن این خطر تصریح نموده اند مثلا در پیام به روحانیت، فرموده اند: «روحانیون مجاهد، از نفوذ، بیشتر زخم خورده اند» و همان جا، علائم نفوذی های قبل از انقلاب را بیان کرده اند: متحجّران و طرفداران جدایی دین از سیاست و...( ج21، ص278)
        و اگر بخواهیم بدانیم که خطر نفوذ، امروز چه بلایی بر سر ما آورده است، باید مطالعه کنیم که همان جماعت که دیروز در برابر مجاهدان راستین بودند، امروز در کجا قرار دارند؟ آن ها که دیروز مطرود پیشگامان نهضت بودند، آیا امروز هم مطرودند و یا در جایگاه نظریه پردازی قرار گرفته اند؟ شگفت آور است که حضرت امام در آن پیام، از تعبیر «نفوذ» بیش از همیشه استفاده کرده اند، انگار که خطر را در این جا بیش از همه جا می دانسته اند!
        و همان سال های آخر عمر حضرت امام که برخی از فقهای شورای نگهبان، به مقابله با مخالفان سیاسی خود برخاسته بودند، بار دیگر امام منشأ خطر را در همین نقطه دیدند و به آن ها فرمودند: «باید توجه کنیم که آلت دست بازیگران سیاسی نشویم ... حواستان را جمع کنید که نکند یک مرتبه متوجه شوید که انجمن حجتیه ای ها همه چیزتان را نابود کرده اند!» (ج21، ص613)
        دوست عزیز، باز هم تکرار می کنم، به سخنان حضرت امام برگرد و ببین که «نفوذ چیست؟ از کجا آغاز می شود، و با چه شیوه ای اتفاق می افتد، از چه شعار هایی استفاده کند، کجا ها را هدف قرار می دهد؟» و می فهمی که نفوذ یک «تهدید» است و یا نفوذ یک «واقعیت» است؟
      • : سوال: شما در سخنرانی خود در حسینیه جماران در شب پانزدهم محرم امسال گفته اید که: «دیدگاهی که موجب شده بود رفتار امام حسین (ع) مورد توجه امام خمینی قرار گیرد، دیدگاه فقهی نبود. چرا که در فقه و در امر به معروف و نهی از منکر، حفظ جان مهم تر است و این دیدگاه عرفانی امام خمینی بود که قیام امام حسین را رسیدن به مرحله فنا تفسیر کرده است.» در حالی که در مقالات قبلی خود، بر مبانی فقهی تحلیلی امام خمینی از قیام عاشورا تاکید و اصرار داشتید، آیا نظر شما تغییر پیدا کرده؟ چرا؟
        پاسخ:
        گزارشی که از آن سخنرانی در سایت جماران و به نقل از آن در خبرآنلاین و برخی رسانه های دیگر ارائه شده، کاملا مخدوش و بلکه به طور معکوس و وارونه است. در آن سخنرانی دیدگاه فوق مورد نقد قرار گرفته و برخلاف مبانی فقهی امام خمینی تلقی شده است. در آن جا به مقاله «فرهنگ عاشورا، فرهنگ اربعین» که متضمن چنین تحلیلی است، اشاره شد و از آن به عنوان یکی از برداشت هایی که نهضت امام حسین را از متن زندگی اجتماعی و سیاسی به حاشیه می برد و نمی تواند با تکلیف و حقوق انسان ها سازگار کند، نام برده شد. شگفت آور است که خبرنگاری، مطالب را این گونه معکوس بفهمد و یا اینگونه وارونه انعکاس دهد. متن کامل این سخنرانی به مناسبت اربعین منتشر می گردد.
  • اذان صبح
    طلوع خورشيد
    اذان ظهر
    غروب خورشيد
    اذان مغرب
    نیمه شب شرعی
    اوقات به افق:
    دقت 3± دقیقه
  • مدرسه التوحید
  • «تاملی بر مبنای حکومتی آیت الله بروجردی» قسمت اول

    «تاملی بر مبنای حکومتی آیت الله بروجردی» قسمت اول

    برای اولین بار به استناد مدارک متقن، بسیاری از نسبت هایی که به ایشان داده شده، نقد میشود(این مقاله اخیراً به درخواست یک نهاد حوزوی نگاشته شده ولی آنان پس از تایید علمی و پذیرش با رتبه عالی از چاپ آن در مجموعه مربوطه به دلیل آنکه خلاف مصلحت است عذرخواهی کردندکه در روزنامه جمهوری اسلامی منتشر شد)


    حوزه دیروز، حوزه امروز

    حوزه دیروز، حوزه امروز

    مصاحبه با روزنامه ایران، 22 اردیبهشت 1395 (که البته بواسطه حذف بعضی ازجملات، از رسایی و انسجام کافی برخوردار نیست!)


    طرح امنیت اخلاقی از منظر فقهی

    طرح امنیت اخلاقی از منظر فقهی

    قطعاً دولت اسلامی در برابر مسائل اخلاقی وشرعی مسئولیت دارد و نمی تواند بی تفاوت باشد ولی نکته مهم اینست که با چه شیوه ای می خواهد با آن برخورد کند